اختر القاريء
فارسى
سوره مطففين - تعداد آیات 36
وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ ( 1 ) 
وای بر کمفروشان!
الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ( 2 )
آنان که وقتی برای خود پیمانه میکنند، حق خود را بطور کامل میگیرند؛
وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ( 3 )
امّا هنگامی که میخواهند برای دیگران پیمانه یا وزن کنند، کم میگذارند!
أَلَا يَظُنُّ أُولَٰئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ( 4 )
آیا آنها گمان نمیکنند که برانگیخته میشوند،
لِيَوْمٍ عَظِيمٍ ( 5 )
در روزی بزرگ؛
يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ ( 6 )
روزی که مردم در پیشگاه پروردگار جهانیان میایستند.
كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ ( 7 )
چنین نیست که آنها (درباره قیامت) میپندارند، به یقین نامه اعمال بدکاران در «سجّین» است!
وَمَا أَدْرَاكَ مَا سِجِّينٌ ( 8 )
تو چه میدانی «سجّین» چیست؟
كِتَابٌ مَّرْقُومٌ ( 9 )
نامهای است رقم زده شده و سرنوشتی است حتمی!
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ( 10 )
وای در آن روز بر تکذیبکنندگان!
الَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ ( 11 )
همانها که روز جزا را انکار میکنند.
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ( 12 )
تنها کسی آن را انکار میکند که متجاوز و گنهکار است!
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ( 13 )
(همان کسی که) وقتی آیات ما بر او خوانده میشود میگوید: «این افسانههای پیشینیان است!»
كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا يَكْسِبُونَ ( 14 )
چنین نیست که آنها میپندارند، بلکه اعمالشان چون زنگاری بر دلهایشان نشسته است!
كَلَّا إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ ( 15 )
چنین نیست که میپندارند، بلکه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند!
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُو الْجَحِيمِ ( 16 )
سپس آنها به یقین وارد دوزخ میشوند!
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ ( 17 )
بعد به آنها گفته میشود: «این همان چیزی است که آن را انکار میکردید!»
كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ ( 18 )
چنان نیست که آنها (درباره معاد) میپندارند، بلکه نامه اعمال نیکان در «علیّین» است!
وَمَا أَدْرَاكَ مَا عِلِّيُّونَ ( 19 )
و تو چه میدانی «علیّین» چیست!
كِتَابٌ مَّرْقُومٌ ( 20 )
نامهای است رقمخورده و سرنوشتی است قطعی،
يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ ( 21 )
که مقربان شاهد آنند!
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ( 22 )
مسلّماً نیکان در انواع نعمتاند:
عَلَى الْأَرَائِكِ يَنظُرُونَ ( 23 )
بر تختهای زیبای بهشتی تکیه کرده و (به زیباییهای بهشت) مینگرند!
تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ ( 24 )
در چهرههایشان طراوت و نشاط نعمت را میبینی و میشناسی!
يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍ مَّخْتُومٍ ( 25 )
آنها از شراب (طهور) زلال دستنخورده و سربستهای سیراب میشوند!
خِتَامُهُ مِسْكٌ ۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ ( 26 )
مهری که بر آن نهاده شده از مشک است؛ و در این نعمتهای بهشتی راغبان باید بر یکدیگر پیشی گیرند!
وَمِزَاجُهُ مِن تَسْنِيمٍ ( 27 )
این شراب (طهور) آمیخته با «تسنیم» است،
عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ ( 28 )
همان چشمهای که مقرّبان از آن مینوشند.
إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ ( 29 )
بدکاران (در دنیا) پیوسته به مؤمنان میخندیدند،
وَإِذَا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ( 30 )
و هنگامی که از کنارشان میگذشتند آنان را با اشاره تمسخر میکردند،
وَإِذَا انقَلَبُوا إِلَىٰ أَهْلِهِمُ انقَلَبُوا فَكِهِينَ ( 31 )
و چون به سوی خانواده خود بازمیگشتند مسرور و خندان بودند،
وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَضَالُّونَ ( 32 )
و هنگامی که آنها را میدیدند میگفتند: «اینها گمراهانند!»
وَمَا أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حَافِظِينَ ( 33 )
در حالی که هرگز مأمور مراقبت و متکفّل آنان [= مؤمنان] نبودند!
فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ( 34 )
ولی امروز مؤمنان به کفار میخندند،
عَلَى الْأَرَائِكِ يَنظُرُونَ ( 35 )
در حالی که بر تختهای آراسته بهشتی نشسته و (به سرنوشت شوم آنها) مینگرند!
هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ ( 36 )
آیا (با این حال) کافران پاداش اعمال خود را گرفتند؟!
كتب عشوائيه
- شاگردان مكتب نبوتترديدي نيست که خداوند پيامبر گرامياش صلى الله عليه وآله وسلم را بهترين انسان روي زمين قرار داد، و طبيعي است که براي بهترين پيامبري که با کاملترين کلام خدا و براي بهترين امت مبعوث شده، بهترين ياران و صحابه برگزيده شوند. لذا همچنان که از بين صد و بيست و چهار هزار پيامبر، رسول گرامي ما بهترين پيامآور الهي هستند، قطعا صحابه ايشان هم بهترين ياران و جان نثاراني هستند
نویسنده : محمود المصري
مترجم : اسحاق بن عبدالله دبيرى العوضى
ناشر : المكتب التعاوني للدعوة وتوعية الجاليات بحي الربوة بمدينة الرياض
المصدر : http://www.islamhouse.com/p/156092
تحميل :
- شرح عقیده طحاویهاین کتاب در برگیرندهی مسائلی از اصول دین است که انسان مسلمان به معرفت و اعتقاد و تصدیق آن نیاز دارد؛ مسائلی از قبیل توحید، صفات خدا، قدر، نبوت، معاد و قضایا و مسائل اعتقادی دیگر و آنچه که بنا به باور اهل سنت و جماعت از سلف صالح به عقیده بر میگرددمهمترین و جامع ترین و کامل ترین شرح کتاب طحاویه درباره عقیده اهل سنت و جماعت می باشد.
نویسنده : ابن ابی العز الحنفى
ناشر : سایت عقیده http://www.aqeedeh.com
المصدر : http://www.islamhouse.com/p/258524
تحميل :
- فرازهایی از عقیده اهل سنت و جماعتاین کتاب در مورد عقاید اهل سنت و جماعت می باشد.
نویسنده : حافظ بن أحمد الحكمي
ناشر : سایت عقیده http://www.aqeedeh.com
المصدر : http://www.islamhouse.com/p/380475
تحميل :
- الوهیت در پرتو قرآن و سنتتوحید الوهیت – اول و آخر، ظاهر و باطن دین است و اول و آخر دعوت پیامبران و معنی عبادت «لا إله إلا الله» است. بیتردید «إله» همان مورد پرستش و معبود با محبت، خوف، بزرگداشت، تعظیم و همه انواع عبادت است. برای این توحید، مخلوقات آفریده شدهاند
نویسنده : عبد العزيز بن محمد آل سعود
ناشر : سایت عقیده http://www.aqeedeh.com
المصدر : http://www.islamhouse.com/p/256014
تحميل :
- راهکارهای شريعت برای پيشگيری و شفاشکی در این نیست که دعای دعاگوی مخلص برای مریض نافع است، و خداوند بدان وسیله مردم را بهرهمند میسازد، و این مرتبه اخلاص است که اهمیت کار هر دعاگو را مشخص میکند، و معیار درست سنجش قدرت دعاست، زیرا دعاگوی مخلص هنگام مداوای مریض تمام هم و غم خود را برای علاج مریض با توجه به سوی خدا و گریه و زاری در درگاه او، به کار میگیرد
نویسنده : عبد الله بن محمد السدحان
مترجم : اسحاق بن عبدالله دبيرى العوضى
ناشر : سایت عقیده http://www.aqeedeh.com
المصدر : http://www.islamhouse.com/p/2191
تحميل :